Na een vrij goed BK in Remouchamps zat er niets anders op dan 3 weken zonder koers verder te gaan. Daarom besloot ik om richting Italie te trekken om er 2 weken lang goed te trainen in de buurt van het Gardameer.

Bij mijn terugkomst kreeg ik van de ploeg telefoon dat ik mocht invallen in de Tour region Wallonne.

De eerste rit was meteen ook de lastigste, van bij het begin reden er 3 renners weg.

De ploeg zette mij op kop van het peloton om de voorsprong min of meer stabiel te houden en op een kilometer of 50 van de finish namen andere renners het over om in de finale de koplopers terug in te rekenen.

Phillipe probeerde nog iets te forceren op de laatste hellingen van de dag maar de rit eindigde op een massasprint gewonnen door Bichot, een renner van Agritubel.

De 2de rit startte aan de voet van de Gileppe om zo over de Signal de Botrange te trekken. Onmiddellijk reed er een groep van 28 renners weg met daarbij Jelle Vanenerdt, Jürgen Roelandts en ikzelf voor de Lotto ploeg.

De ploeg van Agritubel liet evenwel niet begaan en het peloton kwam terug aansluiten.

Even verder reed een groep van 14 weg met niemand van onze ploeg erbij zodat het aan ons was om met de hulp van Quickstep de ontsnapping ongedaan te maken.

Zo ging het in een razende vaart verder tot kilometer 100, daar reden er 3 renners weg.

In het peloton was het Agritubel die het tempo onderhield en in de finale werden de 3 terug bij de kraag gegrepen om zo naar een 2de massasprint te gaan.

De 3de rit was voor mij het einde met hetzelfde gevoel dat ik al gans het jaar heb. Wat er just scheelt probeer ik zelf ook uit te zoeken, 1 a 2 dagen gaat het goed om de 3de dag te voet te staan.

Donderdag ga ik testen gaan doen bij Paul van de Bosch die volgend jaar de ploeg zal leiden qua trainingen. Hopelijk komt er daar iets aan het licht van wat er juist scheelt.

Maar tevreden kan ik over dit jaar al lang niet meer worden….