Geboortedatum:
26 mei 1981
Woonplaats:
Blankenberge
Prof sinds:
2005
Huidige ploeg:
Silence-Lotto
Gewicht:
66 kg
Lengte:
1m77
Vorige ploegen:
Française des Jeux
Chocolade Jacques – Topsport Vlaanderen

Drie jaar op rij kon Tom zich uitleven op zijn favoriete terrein in de Ronde van de Toekomst. In 2006 sloot hij die kleine Tour af op de 3de plaats in het eindklassement.

Jeugdcategorieën
Vooraleer als nieuweling met wielrennen te starten speelde de temperamentvolle Blankenbergenaar Tom Stubbe 6 jaar volleybal. In zijn 2de seizoen bij de nieuwelingen reed hij met de nationale ploeg de Jugend Tour en won hij de lastigste rit. Dirk Dewolf merkte dat op en sindsdien reed Tom in de jeugdcategorieën steeds voor zijn ploegen.

In 2001 zette Tom zonder probleem de stap naar de beloften. Hij combineerde koersen met studies assistent-architect in Brugge en kon daarvoor genieten van het topsportstatuut. Dat betekende dat zijn studies over zes jaar verspreid zijn in plaats van de gebruikelijke 3 jaar. Hij tekende dat jaar present in topafspraken zoals Luik-Bastenaken-Luik en de Omloop van Henegouwen en werd 10de in het West-Vlaams kampioenschap.

Een hersenschudding en nadien een knieontsteking, telkens na een valpartij, remden hem af begin 2002 maar in juni bewees hij met een zege in een bijzonder lastige koers in Zegelsem de goede conditie weer beet te hebben. Op een parkoers dat onder meer de Leberg bevat bereikte hij de finish met zowat een minuut voorsprong. Later won hij de tijdrit in de Triptyque des Barrages en in de belofte-editie van de Ronde van Catalonië bevestigde hij zijn natuurlijke aanleg voor het klimwerk.

In maart 2003 zagen we een sterke Stubbe in de Zesbergenprijs. Hij was er één van de vier overblijvers van een vroege vlucht en greep in de spurt net naast het podium. In juni kroonde hij zich tot provinciaal beloftekampioen en in augustus greep hij nipt naast een zege in de Internatie. Pas onder de rode vod kreeg hij het aanstormende peloton over zich heen. In de Omloop van Henegouwen werd Tom vijfde.

In april 2004 werd Tom eindwinnaar in de Loir et Cher, een Franse rittenkoers met een sterk deelnemersveld en behoorlijke moeilijkheidsgraad. In mei won hij vervolgens op schitterende wijze de koninginnenrit van de Ardense triptiek in Libramont en in juli reed hij sterk in de Ronde van Luik. In één rit reed hij samen met een medevluchter gedurende 130 km voor de meute uit en in de lastige slotrit met negen beklimmingen waaronder La Redoute, Les Fourges en de Sart Tilman reed Tom 140 km in de aanval. Een dik verdiende zege glipte hem op 200 meter van de finish door de vingers. Intussen had hij wel de garantie dat hij als stagiair aan de slag kon bij Bodysol. In die ploeg imponeerde Tom in de Ronde van de Toekomst. De 8ste rit ging over 199 kilometer met daarin de beklimming van de Ballon d´Alsace, 1ste categorie, en 3 beklimmingen van 2de, 2 van 3de en 1 van 4de categorie. Tom trok al vroeg mee in de aanval, ging bijwijlen behoorlijk tekeer en maakte indruk op Jean-Pierre Heynderickx. Die had ook gemerkt dat Tom de vorige dagen al hard had moeten werken omdat Bodysol toen de leider in de ploeg had. Tom´s inspanningen werden beloond met een 2de plaats in het bergklassement en vanaf 2005 kon hij als prof aan de slag bij Chocolade-Jacques. Intussen ging Tom ook nog zijn laatste jaar studies afwerken.

Naar de profs
In zijn debuutjaar bij de profs werd Tom mooi 7de in de eindstand van de zware Duitse Sachsen-Tour. Basis hiervan legde Tom in de eerste 2 ritten. Nochtans had hij zich in de 1ste rit volledig opgeofferd voor Caethoven die het werk perfect afrondde met een ritzege. De dag nadien was Tom opnieuw mee in de goede vlucht en in de stand rukte hij op naar de 9de plaats. Toen al bleven er in het klassement slechts 8 kandidaten over voor de eindzege en Tom had een ruime marge ten opzichte van zijn directe achtervolgers.

In de 4de rit van de Toekomstronde zat Tom in een kopgroep van 12 en de maximale voorsprong van de vluchters bedroeg iets meer dan 4 minuten. De best geklasseerde van de kopgroep stond op meer dan 5 minuten. Sommigen van de betere ploegen hadden echter niemand mee in de vlucht en de achtervolging kwam op gang. Met 7 konden ze een minuut voorsprong overhouden. De Nederlander De Kort (Liberty Seguros) won en Tom werd knap 5de.

De Toekomstronde van 2006
Na een val in de 2de rit van de Ronde van Qatar moest Tom met een sleutelbeenbreuk en gescheurde gewrichtsbanden huiswaarts. Einde maart kwam hij terug in beeld in de Spaanse rittenwedstrijd Vuelta Ciclista Castilla Y Leon maar het was vooral op het einde van het seizoen dat Tom indruk maakte. Aan het eind van de 1ste rit van de Toekomstronde zat hij mee in een groepje van 10 en vanaf dan schoof hij systematisch op in het klassement. Tom is sterk bergop maar in de afdaling heeft hij het soms moeilijker. Niet zo echter aan het eind van de 6de rit, Tom dook als eerste van de kopgroep van 5 autoritair de afdaling in en hield dat vol tot beneden. De groepjes achter de 5 kwamen geen meter dichter. Tom had zich dan ook uitstekend voorbereid. In het roadbook stonden de laatste 5 kilometers volledig uitgetekend, wat Tom inspireerde om de hele afdaling – bochten, haarspeldbochten en afstanden – van buiten te blokken! Na de klimtijdrit schoof Tom op naar plaats 3 en daar bleef hij tot het eind. Meteen daarna reed Tom nog een sterke Grote Prijs van Wallonië waar hij op 25 kilometer van het einde mee zat in een kopgroep en in de Franco Belge pakte hij ereplaatsen en werd hij 9de in eindstand.

Tom is vooral sterk in “kleine” rittenkoersen, hij is een karakterman die nooit opgeeft, veel aanvalt, countert, sterk presteert tegen de klok en op zijn best is op een geaccidenteerd parkoers met lange beklimmingen. Hij verdiende vooral in het buitenland zijn strepen.